เมืองปัตตานี

ของดีเมืองปัตตานี

     เรือกอและ

            เรือกอและ  บ้านปะเสยะวอตั้งอยู่อำเภอปะนาเระเป็นหมู่บ้านที่มีชื่อเสียงในการต่อเรือซึ่งเป็นเรือประมงของชาวปัตตานีและนราธิวาสที่มีลักษณะเป็นเรือหัวแหลมท้ายแหลมระบายสีสันงดงาม การเดินทางไปตามเส้นทางเดียวกับทางไปหาดแฆแฆแล้วเดินทางไปตามถนนเลียบชายทะเลไปจนถึงบ้านปะเสยะว เรือกอและ มีทั้งขาดใหญ่ที่เป็นเรือประมงจริงๆ และขนาดเล็กที่จำลองขึ้นเพื่อเป็นของที่ระลึกฝีมือการต่อเรือกอและ ของที่นี่ได้รับการยอมรับว่าประณีตงดงามด้วยลวดลายที่ผสมกลมกลืนระหว่างศิลปะไทยและมุสลิมในระยะแรกเลียนแบบเทคนิคการตกแต่งเรือพระราชพิธ คือ การแกะสลักซึ่งต้องใช้ฝีมือและความประณีตเป็นอย่างสูงแต่ในระยะหลังไม่มีการแกะสลัก เนื่องจากการแกะสลักยุ่งยาก มีข้อจำกัดในการใช้เครื่องมือสำหรับแกะลวดลายจึงดูหยาบและนานช่างต่อเรือและช่างตกแต่งลวดลายเห็นว่า การวาดลวดลายจิตรกรรมแล้วระบายสีสวยงามสะดุดตาและสะดวกกว่าจึงมีเพียงพัฒนารูปแบบของลวดลายจิตรกรรมไปตามยุคสมัยและตามกระแสจนปรากฏอย่างที่เห็นในปัจจุบัน

     ผลิตภัณฑ์น้ำบูดู    

ผลิตภัณฑ์น้ำบูดูเป็นภูมิปัญญาชาวบ้านที่คิดค้นเพื่อเป็นวิธีการเก็บรักษาทรัพยากรในท้องถิ่นที่เหลือใช้ให้เก็บไว้ บริโภคได้ยาวนาน  เนื่องจากในอดีตยังไม่มีเทคโนโลยีที่ใช้ในการเก็บรักษาอาหารสดไว้ใช้เป็นระยะเวลานานๆ  โดยเฉพาะอาหารทะเลประเภทปลาจึงนำมาผสมเกลือหมัก ไว้ใช้รับประทานซึ่งมีลักษณะการทำคล้ายน้ำปลา น้ำบูดูสายบุรีมีชื่อเสียงมายาวนานและเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปเนื่องจากหมักด้วยปลาไส้ตัน

           (ปลากะตัก)และปลาเล็กผสมกับเกลือในอัตราส่วนที่เหมาะสม และใช้ระยะเวลาการหมักที่พอเหมาะ เพื่อให้ได้น้ำบูดูที่ใส รสชาดหอมอร่อย ใช้รับประทานกับผักต่างๆ ปัจจุบันได้ส่งจำหน่ายทั้งในและต่างประเทศคือมาเลเซียมีทั้งขายส่งและปลีก

       ผลิตภัณฑ์ลูกหยี

    ผลิตภัณฑ์ลูกหยี   เนื่องจากอำเภอยะรังเป็นอำเภอเดียวของจังหวัดที่มีต้นหยีมาก และลูกหยีก็เป็นผลไม้ที่มีรสชาดอร่อยจึงนำมาปรุงแต่งรสชาติให้น่ารับประทานเพิ่มขึ้น โดยการฉาบน้ำตาล เกลือ พริก ซึ่งเรียกว่าลูกหยีทรงเครื่อง มีรสอร่อยรวม 4 รส คือ เปรี้ยว หวาน เค็ม และเผ็ด นิยมรับประทานเป็นอาหารว่าง  มีการจำหน่ายเป็นกิโลกรัม ตามแต่ลูกค้าต้องการทั้งขายส่ง/ขายปลีก และมีทั้งการบรรจุจำหน่ายราคาตามปริมาณ หรือขนาดของถุง (เล็ก-ใหญ่) ปัจจุบันมีการส่งไปจำหน่ายที่ประเทศมาเลเซีย

            นายตนหยก ภูมิสิริรัฐ(แซ่พู่) เป็นชาวจีนโดยกำเนิด เข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่ในอำเภอยะรังก่อนสงครามมหาเอเชียบูรพาเป็นต้นตำรับลูกหยีสำเร็จรูป
จากยะรัง จังหวัดปัตตานี การคิดค้นสูตรในการทำลูกหยีฉาบ ลูกหยีทรงเครื่อง ลูกหยีกวนจนเป็นผลสำเร็จได้รสชาดเป็นที่ติดใจในนาม "ลูกหยีแม่เลื่อน" ซึ่งเป็นชื่อของภรรยา
            ถือเป็นหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (one Tambon one Product) ของลูกหยีวีระวงศ์ สี่แยกยะรัง ตำบลยะรัง อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี และหมู่ 6 ต.สะดาวา อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี

   ผลิตภัณฑ์ย่านลิเภา

    ผลิตภัณฑ์ย่านลิเภา  เป็นผลิตภัณฑ์จากเส้นใยของย่านลิเภาเป็นพืชพันธุ์ไม้เถาจำพวกเฟิร์น ลักษณะต้นเป็นพุ่มมีเถาเลื้อยเกาะไปตามต้นไม้อื่น เถามีความยาวประมาณ 1-2 เมตร ขนาดเท่าก้านไม้ขีดไฟ พบมากทางภาคใต้ ลิเภามีหลายชนิดที่นำมาทำผลิตภัณฑ์เรียกว่า ย่านลิเภาใหญ่ มีเถาสีน้ำตาลและสีดำ โดยนำเถาของต้นย่านลิเภามาชุบน้ำและจักด้วยมีดเป็นเส้นตามขนาดตากแดด และนำมาสานขึ้นรูปโดยใช้เส้นหวายเป็นแกน ในการขึ้นรูป ลวดลายของผลิตภัณฑ์เกิดจากการนำเส้นย่านที่มีสีต่างกันมาสานสลับตามลวดลายที่กำหนดเป็นงานหัตถกรรมเครื่องจักสานพื้นบ้าน ที่มีเอกลักษณ์พิเศษของภาคใต้ที่สืบทอดจากบรรพบุรุษมาหลายร้อยปี ผลิตภัณฑ์มีรูปแบบทั้งกระเป๋าสตรี ตะกร้ากระเช้าใส่ผลไม้ ภาชนะใส่ของรูปแบบต่างๆ กล่องทิชชู กำไล ที่คาดผมของที่ระลึกต่างๆ ฯลฯ 

            เป็นหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (one Tambon one Product) ของหมู่ 1 บ้านปลักน้ำขุ่น ตำบลบางโกระ อำเภอโคกโพธิ์ 
จังหวัดปัตตานี

 ผลิตภัณฑ์จักสานใบไผ่

 ผลิตภัณฑ์จักสานใบเตย  เป็นผลิตภัณฑ์หนึ่งที่ผลิตจากใบเตย ใบเตยเป็นพืชชนิดหนึ่งที่ชอบเจริญเติบโตแถวแม่น้ำริมคลองหนองบึง มากกว่ากลางทุ่งนาหรือที่โล่งแจ้ง เป็นพืชที่ชอบแสงสว่าง มีลักษณะใบยาว มีหนามริมขอบใบค่อนข้างเหนียวเนื่องจากมีใยเส้นมากเมื่อตัดเป็นเส้นตามต้องการ นำไปตากแดดให้แห้งจะมีความเหนียวคงทน เมื่อนำย้อมสีก็จะมีความคงทนสวยงาม ชาวบ้านแต่โบราณ นิยมนำมาสานเป็นเครื่องใช้ต่างๆ ตามความต้องการ เช่น ที่ใส่กระดาษทิชชู กล่องดินสอ-ปากกาใส่ของชำร่วย กรอบแว่นตา ฯลฯ
           เป็นหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (one Tambon one Product) ของหมู่ 1 บ้านโคกนิบง  ตำบลไทรทอง  อำเภอไม้แก่นจังหวัดปัตตานี 

สถานที่ท่องเที่ยว

หาดตะโละกาโปร์

หาดตะโละกาโปร์               ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองปัตตานีตามทางหลวงหมายเลข 42 (ปัตตานี-นราธิวาส) เลี้ยวซ้ายเข้าอำเภอยะหริ่ง ข้ามคลองยามูตามสะพานคอนกรีตขนาดใหญ่ ผ่านพื้นที่สวนป่าชายเลนและหมู่บ้านไปจนถึงทาง แยกเข้าสู่หาด รวมระยะทางประมาณ 18 กม. หาดตะโละกาโปร์เป็นหาดที่มีชื่อเสียงของจังหวัด ปัตตานี เคยประกวดแหล่งท่องเที่ยว 5 จังหวัด ชายแดนภาคใต้ ได้ที่ 2 ประเภทแหล่งท่องเที่ยว ธรรมชาติ ประจำปี 2529 ลักษณะของหาดตะโละกาโปร์เป็นหาดทรายขาวสะอาดขนานกับชายฝั่งทะเล มีพื้นที่กว้างประมาณ 40 เมตร มีเรือกอและของชาวประมงจอดอยู่เป็นจำนวนมาก หาดทรายแห่งนี้งอก ยาวขึ้นไปเรื่อยๆ เพราะเกิดจากกระแสน้ำพัดเอาตะกอนทรายมาทับถมพอกพูน เหมาะแก่การไปนั่ง พักผ่อนชมความสวยงามมีทิวสนและต้นมะพร้าวให้ความร่มรื่นสวยงาม

                                                                           มัสยิดกรือเซะ

มัสยิดกรือเซะตั้งอยู่ริมถนนสายปัตตานี นราธิวาส หรือทางหลวงแผ่นดินสาน 42 บริเวณบ้านกรือเซะ ห่างจากตัว เมืองปัตตานี 7 กม. ลักษณะการก่อสร้างมัสยิดแห่งนี้เป็นแบบเสากลมก่ออิฐปูนแบบศิลปะทาง ตะวันออกกลางส่วนที่สำคัญ ที่สุดคือ หลังคาโดมซึ่งยังสร้างไม่แล้วเสร็จ มัสยิดเก่าแห่งนี้มีตำนานเล่าว่า เจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวสาปแช่งไว้ไม่ให้สร้างเสร็จ บริเวณใกล้เคียงนั้นมีฮวงซุ้ยหรือที่ฝังศพเจ้าแม่ลิ้มกอ เหนี่ยว สันนิษฐานได้ว่า มัสยิดแห่งนี้สร้างขึ้นสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราข (พ.ศ.2121-2136)